logo Jongerenvertegenwoordigers
Mary Kachavos

Mary Kachavos


 

VN Jongerenvertegenwoordiger naar UNESCO | studeert International Relations en Culture, Organization and Management  |  geboren in 1991

Ondertussen op Facebook

Updates van Mary

Speechen in Parijs

maandag 1 mei 2017
Door: Mary Kachavos

Vorige week was ik in Parijs voor de Uitvoerende Raad, het halfjaarlijks bestuur van UNESCO waar Nederland als één van 58 lidstaten mee mag beslissen over wat UNESCO gaat doen. De ambassadeur van het Nederlandse Koninkrijk bij UNESCO, Lionel Veer, had mij namelijk uitgenodigd om het nationale statement van Nederland te komen geven om een boost te geven aan jongerenparticipatie in UNESCO - op dat gebied valt namelijk nog veel te verbeteren! De tekst van mijn speech vind je hier:

https://www.permanentrepresentations.nl/documents/speeches/2017/04/24/national-statement-netherlands-201th-unesco-executive-board

 

 

Deel dit artikel: Tweet plaatsen Update plaatsen Update plaatsen

Hopen als een millenial

woensdag 14 september 2016
Door: Mary Kachavos

Millenial hoop – vroeger was alles beter, laten we zorgen dat vandaag geen vroeger wordt

Hoop. Pijnlijk gevoel is dat. Hoop boezemt angst in voor jongeren die inmiddels veiliger zijn in het geloof dat ze er toch niet toe doen, dat ze zich maar beter op zichzelf kunnen richten. Het is immers ieder voor zichzelf in de huidige zogenaamde participatiemaatschappij. Want in dit geval betekent participatie niet veel meer dan extra moeite doen voor iets wat je vroeger gratis kreeg.

Vroeger, toen kinderen van ouders in de bijstand nog met gemak boeken voor hun MBO-opleiding konden betalen. Vroeger, toen kinderen géén schuldgevoel hoefden te hebben als hun ouders de hele dag alleen zaten, omdat er geen geld was voor een bejaardentehuis. Vroeger, toen studieschuld geen onvermijdelijke barrière tot de universiteit was. Vroeger was alles beter.

Vroeger is morgen vandaag. In mijn werk kom ik veel mensen tegen die ik als hopeloos naïeve idealisten zie. Verdwaald in hun eigen bubbels van bevestiging, verloren voor degenen wiens problemen ongezien blijven. Het doet me vaak de vraag stellen: zal vandaag beter zijn dan morgen?

Meestal hopen we namelijk dat morgen beter is dan vandaag. Dat is het verhaal van vooruitgang wat we onszelf vertellen. Tegelijkertijd verlangen we altijd met een bepaalde nostalgie naar het verleden. Toen was alles simpeler, makkelijker.

Mijn generatie is de eerste generatie sinds de tweede wereldoorlog wiens economische toekomstperspectieven niet rooskleuriger zijn dan die van hun ouders. Vergrijzing, klimaatverandering, economische crisis, terrorisme.

Ik ben soms bang, als ik naar de toekomst kijk. ‘Pulling yourself up by your own bootstraps’, zoals mijn Griekse voorouders bij hun migratie naar de Verenigde Staten hebben gedaan, lijkt moeilijker. Nogmaals: vroeger was alles beter. Maar is beter écht beter? Volgens mij is het alleen maar anders. Nu ik soms bang ben om spontaan opgeblazen te worden door terroristen, leef ik bewuster. Met dank aan ISIS richt ik me meer op mijn buren. Vrede en veiligheid is opeens ook in Nederland, voor iedereen, een relevant thema. Door globalisering kunnen we armoede en conflict niet meer delegeren naar de zogenaamde derde wereld. Misschien dat we daardoor op een dag echt meer als ‘we’ gaan leven. Zonder crisis geen revolutie, zonder ‘blood, sweat, and tears’ geen overwinning. Zonder maatschappelijke zelfreflectie geen solidariteit. Ik hoop dat we deze crisissen gebruiken om vandaag productief rekening te houden met de nostalgische neigingen van morgen.

Essay geschreven voor het congres van de Veerstichting 2016 'Over Hoop'. 

Deel dit artikel: Tweet plaatsen Update plaatsen Update plaatsen

Een week in het leven van een VN Jongerenvertegenwoordiger naar UNESCO

maandag 11 april 2016
Door: Mary Kachavos

Voor alle mensen die graag willen weten hoe leven als jongerenvertegenwoordiger is, heb ik even een overzichtje gemaakt van mijn afgelopen week. Hierna nog vragen? Stuur me even een berichtje! (Ik zoek dus ook een nieuwe collega! Solliciteren kan t/m 8 mei, meer info vind je hier!)

 

Maandag: voorbereidingsdag

Op deze dag ben ik vooral bezig met het voorbereiden wat er de rest van de week moet gebeuren. Er staan drie workshops en twee gastlessen op de planning. Daarnaast nog een hele rits aan afspraken, een side event en een debat wat ik bij ga wonen. En ergens moet ik nog studeren… 

 

Dinsdag: workshop-dag

In de trein naar Harderwijk tweak ik mijn powerpoint nog even. Hoe kan ik het beste docenten laten meedenken over wereldburgerschapsonderwijs in Nederland? Ik voeg nog snel een paar extra discussie-vragen toe.
Uit de discussie tussen de docenten blijkt dat het idee van wereldburgerschap ergens heel ver weg voelt, hoewel ze vaak wel betrokken zijn bij andere mensen in hun omgeving. Gelukkig weet ik ze nog een beetje te overtuigen dat dat óók een belangrijk onderdeel van wereldburgerschap is!

Daarna pak ik meteen de trein terug naar Utrecht, waar ik samen met Max en Sahar een workshop avond organiseer over de Sustainable Development Goals. We willen graag onze werkgroepen laten zien wat je allemaal kunt doen om de SDG’s in je gastlessen te integreren. Daarvoor hebben we een poll voor ontwikkeld en gaan we samenwerken met het Ik Ben Geweldig project van NJR, waarin jongeren een plan schrijven om iets goeds voor hun buurt te organiseren en 1000 (!) euro kunnen winnen om het plan uit te voeren! Op deze manier hopen we als jongeren beleidsmakers het goede voorbeeld te geven bij het implementeren van de SDG’s.

 

Woensdag: gastlessen en verkiezingsbrainstorm

‘S Ochtends sta ik om half zeven (kreun, ben geen ochtendmens) op om gastlessen te geven op het Sancta Maria in Haarlem, een UNESCO school. De school heeft ons uitgenodig om langs te komen in het kader van hun wereldburger dagen, waarin leerlingen speciale activiteiten doen die met internationale onderwerpen te maken hebben. Samen met een werkgroeplid geef ik gastlessen aan twee 2HAVO klassen waarin we met jongeren praten over de verschillende soorten erfgoed (werelderfgoed, immaterieel erfgoed) en het ‘Culturele reis om de wereld’ spel spelen.

‘S Middags heb ik een vergadering met de beleidsmedewerker onderwijs van de Nationale UNESCO Commissie om wat details over de verkiezing van de nieuwe jongerenvertegenwoordiger te bespreken. Maar mag ik natuurlijk nog niets over verklappen… ;)  

 

Donderdag: radicaliseringsdag

‘S Ochtends ga ik naar het EU Youth Conference debat met staatssecretaris van Rijn en Tibor Navracsics, de European Commissioner for Education, Culture, Youth, and Sport. Daar gaan jongeren uit heel Europa in discussie over de aanpak van radicalisering. 

Daarna ga ik snel door naar een bijeenkomst van Cordaid en UNOY Peacebuilders in Den Haag over de VN veiligheidsraad resolutie over jongeren, vrede en veiligheid. We brainstormen over wat er precies moet gebeuren om deze resolutie te implementeren - het is zowel een middel om legitimiteit van initiatieven die jongerenparticipatie stimuleren en te vergroten, als iets wat garant zou moeten staan voor het luisteren van beleidsmakers naar de adviesen van jongeren over vrede en veiligheid in Nederland. 

Dáárna ga ik nog even koffie drinken met Sami en Mirjam die vanuit het Bijbels Museum en Ons' Lieve Heer op Solder een project met jongeren opzetten over tolerantie. We praten bij en ik vertel ze over mijn ervaringen met gastlessen geven en jongeren betrekken bij UNESCO-onderwerpen.

 

Vrijdag: MUNESCO-dag

‘S Ochtends heb ik gewoon college. Leuk om ook nog een keer op een theoretische afstand naar dingen te kijken.

‘S Middags geef ik een workshop op de Vrije Universiteit aan tweedejaars bachelorstudenten. Ze hebben tijdens hun vak over werelderfgoed al uitgebreid kennisgemaakt met werelderfgoed en UNESCO als instituut. Door middel van een ‘Model UNESCO’ leren ze iets van de praktijk van de staten-politieke kant van discussies over werelderfgoed en UNESCO lidmaatschap (in de casus van Kosovo) begrijpen.

Deel dit artikel: Tweet plaatsen Update plaatsen Update plaatsen

Paris 2:0 Bijpraatjes

maandag 21 maart 2016
Door: Mary Kachavos

Als jongerenvertegenwoordiger is je werk nooit afgelopen. En als je toch al met vrienden gaat bijpraten die toevallig in Parijs wonen, kun je het niet laten om even langs te gaan bij het UNESCO Youth Office en de Nederlandse Permanente Vertegenwoordiging

Een klein overzicht van de besproken onderwerpen met een paar leuke conclusies:

  1. Jongerenparticipatie wordt steeds belangrijker in het kader van actuele onderwerpen die in media en beleid veel aan bod komen, zoals radicalisering, terrorisme en polarisering in de maatschappij.

  2. Dit wordt in internationale samenwerking ook steeds meer erkend - de VN Veiligheidsraadresolutie 2250 over jongeren, vrede en veiligheid is hier een signaal van. De mevrouw bij het UNESCO Youth Office was erg enthousiast over hoe deze resolutie jongeren niet benaderd als een risicogroep, maar als een groep vol potentie voor wie een positieve rol is weggelegd binnen VN beleidskringen.

  3. UNESCO ziet voor zichzelf een grote rol weggelegd als het gaat om de VN-aanpak van terrorisme. In juni zullen alle landen bij elkaar komen om het bestaande counterterrorism-plan te updaten en het is te verwachten dat wereldburgerschapsonderwijs een grote rol krijgt binnen de preventatieve aanpak.

Nu voor mij de vraag: wat betekent dit precies voor Nederlandse jongeren? En wat vinden jullie ervan? Tell me more!

Deel dit artikel: Tweet plaatsen Update plaatsen Update plaatsen

Nous sommes Paris

zaterdag 14 november 2015
Door: Mary Kachavos

Nous sommes Paris

 

It was Friday evening, and I was indulging in a post-hangover session of Downton Abbey binge-watching. A quick checking of Facebook tells me that a shooting has taken place in Paris. Paris… the place where I was only a few weeks ago, contemplating youth participation, world peace, and the sustainable development goals together with 500 young people from all over the world. I remember being struck by the beauty of Paris’ ethereal streets. I also remember flinching slightly when the darkly-skinned men huddling in the passage reminded me of how sexism and racism is something created by both those in power and those not - how I, as a white(ish) woman can flinch in fear of a black man, because he is black, and that’s just weird.

My first thought of ‘oh no, not another Charlie Hebdo’ is mitigated when I see that bomb explosions have also taken place.

 

Race is awkward.

 

Then president Hollande declares the attacks are ‘an act of war’ the next day. I cross my fingers hoping this won’t become some sort of hybrid conflict in one of the world’s historically most renowned cities [A2] (though one cannot deny the stain of colonial blood, sweat, and tears on that one either).

Action - reaction - counter-reaction.

Ironically, I am preparing a presentation on terrorism for a class. We’ll see what we can do to understand what is going on.

 

-------------------

 

A few days later, the UNESCO Working Group gathers at my house to discuss our plans for interreligious dialogue in the Netherlands. During a discussion on the attacks, various responses surface. ‘It doesn’t change anything’, some people say. Others describe the worry for family members or friends. The manner in which they looked differently at people on the streets, unwillingly fearful of how every big bearded man or woman with a head-scarf may be one of the next attackers. The split second of doubt is usually followed by shame.

‘Since wars begin in the minds of men, it is in the minds of men that the defences of peace must be constructed.’

 

Één van de meest uitgekauwde zinnen van UNESCO. Toch relevanter dan ooit.

Deel dit artikel: Tweet plaatsen Update plaatsen Update plaatsen

Het UNESCO Youth Form

zaterdag 31 oktober 2015
Door: Mary Kachavos

Van 25-29 oktober zat ik, grotendeels samen met Esther, in Parijs voor hét grote tweejaarlijkse moment waarop jongeren van over de hele wereld hun stem te laten horen bij UNESCO. . Maar allereerst een kort verhaal over hoe je zo’n conferentie nou voorbereidt en wat er verder aan vooraf gaat.

 

Voorbereidingen

Als jongerenvertegenwoordiger, vertegenwoordig je natuurlijk Nederlandse jongeren. We hebben onze input voornamelijk gehaald uit een aantal gastlessen waarin we hebben gepraat over cultuur en de migratie crisis. Daarnaast hebben we kennis gebruikt van onze collega-jongerenvertegenwoordigers Europese Zaken (voor ideeën van Nederlandse jongeren over onderwijs en de arbeidsmarkt) en onze collega-jongerenvertegenwoordigers Duurzame Ontwikkeling (voor kennis over klimaatverandering en de Sustainable Development Goals).

 

Ter voorbereiding op het UNESCO Youth Forum had de Vlaamse UNESCO Commissie een Preparatory Youth Meeting georganiseerd. Tijdens deze vierdaagse voorbereidingsbijeenkomst zouden jongeren uit Europa elkaar alvast kunnen ontmoeten en brainstormen over wat zij tijdens het 9th UNESCO Youth Forum in Parijs wilden bereiken. Deze bijeenkomst was bedoeld om vast een netwerk op te bouwen en meer te leren over de thema’s van het youth forumn. Voor meer informatie hierover kun je Esther’s blog ‘From Brussels with Love #PYM2015’ lezen.

 

Het Forum zelf

En een week later zaten we in Parijs, samen met +/-500 jongeren uit andere landen. Dit heb ik ervaren als een stukje interculturele dialoog in de praktijk, waarbij verschillende ideeën over hoe jongeren hun belangen naar voren brengen een sterke rol hebben gespeeld. Voor mij, en een groot aantal van de andere Europese jongerenvertegenwoordigers die ik heb gesproken, werden de eerste paar dagen sterk verrast door de werkvorm van het forum. Deze ‘foresight methodology’ vroeg ons zo breed na te denken over de vantevoren bepaalde thema’s, dat door tijdgebrek onze aanbevelingen redelijk breed bleven. Gelukkig waren andere moment waarop wij met interessante mensen uit verschillende hoeken van de wereld konden brainstormen over onderwijs, cultuur en wetenschap en over hoe jongeren betrokken moesten worden bij het werk van UNESCO.

 

De meest waardevolle evenementen vonden plaats op de derde dag.  In en moment van inspiratie, heb ik iemand van de youth office aangesproken met de vraag hoe  die betrokken zou zijn bij de follow-up en planning van het volgend Youth Forum. Zij was bereid om ons een paar minuten spreektijd te geven waarin wij wat ideeën konden pitchen aan de hele zaal jongeren. Daar heb ik, samen met Djogan, een jongen uit Benin, een voorstel gedaan voor een initiatief waarbij alle jongerenvertegenwoordigers in contact konden blijven en elkaars netwerk versterken bij het uitvoeren van de aanbevelingen.

 

Jongerenparticipatie en UNESCO

Tot slot nog een kleine eindoverweging. Hoe ik de weg na het Youth Forum  voor me zie, is niet persé mooie foto’s met hashtags of slogans over hoe jongeren de leiders van de toekomst - of tegenwoordig het heden, dat is nu helemaal in - zijn. Wat ik voor me zie is jongeren die samenwerken, jongeren die niet alleen zeggen maar ook doen, jongeren die niet luisteren naar de beleidsmakers die zeggen dat zij de toekomst en/of het heden zijn, maar jongeren die vandaag beginnen met het heden vormgeven.

 

Een oproepje!

En daarom hoor ik graag van jullie: wanneer voelen jullie je gehoord? Wat betekent UNESCO voor jou?

Laat ‘t mij weten, dan kijk ik wat we samen kunnen regelen!

 

Deel dit artikel: Tweet plaatsen Update plaatsen Update plaatsen

Indrukken van een reis naar de KRG

dinsdag 8 september 2015
Door: Mary Kachavos

 

Een vluchtelingenkamp is eigenlijk een soort micro-maatschappij. Soms tussen muren, soms tussen prikkeldraad en soms helemaal ‘out in the open’ spelen dezelfde menselijke emoties een rol als in de Schilderswijk in Den Haag of het Veluwse dorpje Nunspeet waar mijn ouders wonen.

 

Toch voel ik mij enigszins bezwaard als wij in onze jeep met een mooi blauw-diplomatiek kenteken worden binnen gereden. Vrouwen staren ons wezenloos aan, met een bepaalde afstandelijkheid en pijn die bevestigd waar ik bang voor ben - dat we eigenlijk geen verschil maken, dat wij even exotisch voor hen zijn als zij voor ons, en hoewel we op dezelfde planeet leven en zouden willen en graag allemaal in interculturele mensenknuffelarij geloven, dit verdraaid lastig is als je de taal niet spreekt en niet weet of je mensen beledigd als je ze direct aanspreekt. Maar genoeg over mijn eigen interculturele onzekerheid.

 

Een aantal uitzonderlijk gave momenten: toen een jonge Syrische vrouw mij vertelde over hoe zij haar kinderen had moeten achterlaten in ISIS gebied, maar iedere dag voor hen bad en probeerde zich niet schuldig te voelen want Inshallah. Hoe Syrische jongeren klaagden over het gebrek aan onderwijs - zij wilden aan hun toekomst bouwen, maar konden dit nauwelijks. Hoe ik mee maakte dat een peer-to-peer training werd gegeven over hoe een meisje om moest gaan met haar man die haar sloeg. Over hoe één van de begeleiders aan mij vroeg hoe zij in Europa kon komen via een legale weg en vertelde dat zij in de Verenigde Staten had gestudeerd en burgemeester waar ze burgemeester was geweest. Over hoe wij hoorden over families die al meerdere generaties lang in vluchtelingenkampen wonen, omdat zij geen status hadden gekregen. Over hoe een vijftien-jarig meisje werd uitgehuwelijkt aan een vriend van haar broer, beiden Peshmerga strijders, die op dat moment aan het front tegen ISIS vocht. Hoe er drie mannetjes binnenkomen, iedere keer dat wij een kantoor van een ambtenaar betreden: ééntje voor koffie, ééntje voor water, ééntje om aantekeningen te maken. Hoe er zo verschrikkelijk veel ministeries zijn en ik geen idee heb hoe ze functioneren.


Het verhaal van de taxichauffeur wiens zoontje graag rechter wilde worden ‘zodat hij voor vrede kon zorgen’. Vervolgens vroegen we aan het jongetje wat hij zou doen als zijn papa iets verkeerd zou doen. ‘Hem vrijlaten’, zei het jongetje consistent, ‘want ik wil niet dat mijn papa in de gevangenis komt’. Ik weet helaas niet of dit een weerspiegeling was van zijn leeftijd (ongeveer zes jaar) of zijn kennis van het Koerdische rechtssysteem.

Deel dit artikel: Tweet plaatsen Update plaatsen Update plaatsen

VN-nieuws viewer

maandag 1 mei 2017
Speechen in Parijs

woensdag 14 september 2016
Hopen als een millenial



donderdag 24 maart 2016
Overhoop / Over Hoop

maandag 21 maart 2016
Paris 2:0 Bijpraatjes

zaterdag 26 december 2015
2015, mijn jaar van...

zaterdag 14 november 2015
Nous sommes Paris

vrijdag 6 november 2015
Jongerentoespraak bij UNESCO

zaterdag 31 oktober 2015
Het UNESCO Youth Form


Print | Disclaimer | Naar boven |   Tweet plaatsen Update plaatsen Update plaatsen